Herman den Blijker

Herman den Blijker: “Buiten met mooi weer schelpjes eten is zo ongeveer het mooiste wat ik me kan voorstellen.
De volle smaken, de buitenlucht, glas droge wijn erbij… helemaal goed.”

 

herman den blijker bouchots restaurant las palmasEen klassieker in Las Palmas zijn de gebakken bouchots mosselen die aan palen groeien voor de kust van Bretagne. Boesjootjes noemen we ze. Ik weet nog goed dat ik ze voor het eerst in mijn handen kreeg: wat waren dát voor kleine dingetjes, zat daar vlees in!?
Moet ongeveer halverwege de jaren tachtig zijn geweest. Dick Reitsma kwam ermee aanzetten. Hij was een schoolmeester die op z’n Bretonse vakanties ontdekte dat handel drijven met schelpdieren leuker is dan voor de klas staan. Kan ik me wat bij voorstellen. Dus nam hij de gok, zei z’n baan op en ging de boer op met zijn levende waar.’
Maar je kan er lang over lullen, hele verhalen over schrijven, maar je mot ze gewoon komen eten.
Eet smakelijk mensen!

ron schouwenburg per vini e mangiare amsterdam

Ron Schouwenburg: “Waar ik ook werkte, elke week kwam de helaas veel te vroeg overleden Dick Reitsma langs met zijn oesters en andere spannende schelpdieren. De Boterhoeve, De Hoefslag, Het Amstelhotel of ’t Oude Raadthuys in Woudrichem waar ik voor het eerst zelf chef was; Reitsma was erbij”.

 

ronschouwenburgreitsmaoestersDick werd al snel een begrip in culinair Nederland: als je mooie oesters wilde hebben moest je bij Dick zijn. Veel grote chefs wilden bij hem kopen. Soms werden door de toenemende vraag naar ‘zijn’ oesters de taken bij de familie verdeeld en kwam zoon Ron of dochter Marja de oesters leveren want alles moest zo snel mogelijk, kraakvers dus, worden afgeleverd. Hoofdzakelijk waren dat wilde creuzes, fines de claires of kleine Buchot mosseltjes afkomstig uit het Noord-Franse Bretagne, het tweede thuis van de familie.

Soms waren er scheermessen, amandes, alikruikjes, venusschelpen of petoncles. Maar ook vaak de nog levende kleine coquilles uit Erquy. Wekelijks stuurde Dick zijn Lada richting Bretagne om op de terugweg al zijn klanten met oesters te verblijden. Dat zullen wat kilometers geweest zijn! Soms had hij belonettes bij zich, de kleine platte oestertjes zo groot als een rijksdaalder. Die serveerden we trots bij het apéritief. Dick nam altijd even de tijd om bij te praten, dronk een watertje en rookte zijn vertrouwde Caballero zonder filter.

Met onvervalst Rotterdams accent riep hij dan ‘budankt manne, goeie zaakuhh, tot vollugunde week maar weer!’ Later ben ik, als onderbreking tijdens onze vakantie, met mijn Marianne en onze toen nog kleine kinderen, bij Dick en zijn gezin in hun Bretonse stacaravan op bezoek geweest. Dat vonden wij heel speciaal en ik had toen nog geen idee dat dat de laatste keer zou zijn dat ik Dick in leven zou zien. Heerlijk in de open Franse natuur genoten we van de omringende stromende bergbeken en voor het oog voorbij springende zalmen. Een dergelijk relatief eenvoudig bezoekje werd door de hele familie zeer op prijs gesteld. Rotterdamse gastvrijheid in Bretagne! Na een kop stevige huisgemaakte vissoep en een pittig glas illegaal gestookte Calvados vervolgden we onze reis.

Dick was een gouwe kerel. Bijna altijd als ik oesters aan het openen ben moet ik even aan hem denken.

Voor mij blijft Dick voor altijd De Oesterman.

vain-chef

vain's oesters

Wij bij Vain’s werken uitsluitend met de producten van Reitsma.

Met maar liefst 53 soorten oesters zegt dit wel iets over het kernproduct van Reitsma.

Duurzaamheid is iets waar Reitsma voor pleit en voor staat; onze tonijn die wij afnemen voor o.a onze sushi en sashimi die maar liefst twee keurmerken mag dragen. Het friend of the sea keurmerk en het Dolphin safe keurmerk. Staat u er wel eens stil wat er met de “bijvangst” gebeurt? Vraag het gerust eens aan Reitsma, ze kunnen u er veel over vertellen. Er is namelijk een aanzienlijk verschil tussen massaal inkopen en kwaliteit inkopen. En dat laatste is een reden waarom wij samenwerken met Reitsma.

Met sprankelende groet,

Vain

Restaurant Vain’s